Home / darulkautsar.net / Syarahan Hadis / Muslim / Kitab Jihad Dan Sirah / Sahih Muslim – Kitab Jihad & Sirah – Sesi 6 – Bab al-Anfaal
Klik Untuk Ke Laman Darulkautsar Indeks

Sahih Muslim – Kitab Jihad & Sirah – Sesi 6 – Bab al-Anfaal

Sahih Muslim – Matan Hadith – Kitab Jihad & Sirah – Sesi 6 – 19-Mac-08

 

Matan MP3: STREAMING atU DOWNLOAD

 MP3

 

 

Sahih Muslim – Syarah Hadith – Kitab Jihad & Sirah – Sesi 6 – 19-Mac-08

 

Syarah MP3: STREAMING atau DOWNLOAD

 MP3

بَاب الْأَنْفَالِ

Bab al-Anfaal[1]

3288 – و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ  أَخَذَ أَبِي مِنْ الْخُمْسِ سَيْفًا فَأَتَى بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَبْ لِي هَذَا فَأَبَى فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَسْأَلُونَكَ عَنْ الْأَنْفَالِ قُلْ الْأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ }

Qutaibah bin Sai’d telah meriwayatkan kepada kami, katanya: Abu Awanah telah meriwayatkan kepada kami daripada Simak daripada Mus’ab bin Sa’ad daripada ayahnya (Sa`ad bin Abi Waqqas), beliau(Mus`ab) berkata: Ayahku telah mengambil pedang daripada khumus[2], lalu dia membawa pedang itu kepada Nabi s.a.w. lalu beliau berkata: “Berikanlah pedang ini kepadaku.” Tetapi Rasulullah s.a.w. enggan (memberikannya). Maka Allah Azza Wa Jalla menurunkan ayat { mereka akan bertanya kamu tentang Anfaal. Katakanlah Anfaal itu hak Allah dan rasul-Nya}

3289 – حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَابْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ  نَزَلَتْ فِيَّ أَرْبَعُ آيَاتٍ أَصَبْتُ سَيْفًا فَأَتَى بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَفِّلْنِيهِ فَقَالَ ضَعْهُ ثُمَّ قَامَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعْهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ ثُمَّ قَامَ فَقَالَ نَفِّلْنِيهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ضَعْهُ فَقَامَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَفِّلْنِيهِ أَؤُجْعَلُ كَمَنْ لَا غَنَاءَ لَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعْهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ قَالَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ  { يَسْأَلُونَكَ عَنْ الْأَنْفَالِ قُلْ الْأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ }

Muhammad bin al-Mutsanna dan Ibnu Basysyaar telah meriwayatkan kepada kami, mereka dan lafaz hadits adalah melalui Ibnu al-Mutsanna, mereka berdua berkata: Muhammad bin Ja’far telah meriwayatkan kepada kami, katanya: Syu’bah telah meriwayatkan kepada kami daripada Simak bin Harb daripada Mus’ab daripada Sa’ad daripada ayahnya, beliau berkata: “Empat ayat[3] turun berkaitan denganku. (Yang pertama daripadanya) aku jumpa sebilah pedang.” Lalu beliau bawa kepada Nabi s.a.w. lalu berkata: “Wahai Rasulullah! Berikanlah pedang ini sebagai nafal kepada saya.” Maka Nabi s.a.w. berkata: “Letakkannya!” Kemudian dia (sa`ad) berdiri. Nabi s.a.w. berkata lagi kepadanya: “Letakkannya di tempat engkau mengambilnya!” Kemudian dia berdiri lalu berkata: “Wahai Rasulullah! Berikanlah pedang ini sebagai nafal kepada saya.” Maka Nabi s.a.w. berkata: “Letakkannya di tempat engkau mengambilnya!” Beliau pun berdiri dan berkata: “Wahai Rasulullah! Adakah aku akan dijadikan/dianggap sebagai seorang yang tidak mempunyai apa-apa peranan/sumbangan istimewa dalam perang?” Maka Nabi s.a.w. berkata: “Letakkannya di tempat engkau mengambilnya!” Perawi berkata: Maka turunlah ayat ini { mereka akan bertanya kamu tentang Anfaal. Katakanlah Anfaal itu hak Allah dan rasul-Nya}

3290 – حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ  بَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً وَأَنَا فِيهِمْ قِبَلَ نَجْدٍ فَغَنِمُوا إِبِلًا كَثِيرَةً فَكَانَتْ سُهْمَانُهُمْ اثْنَا عَشَرَ بَعِيرًا أَوْ أَحَدَ عَشَرَ بَعِيرًا وَنُفِّلُوا بَعِيرًا بَعِيرًا

Yahya bin Yahya telah meriwayatkan kepada kami, katanya: Aku membaca di hadapan Malik daripada Nafi’ daripada Ibnu Umar, beliau berkata: “Nabi s.a.w. telah mengutuskan sepasukan tentera dan aku salah seorang yang ikut serta dalam pasukan itu untuk dihantar ke arah Najd. Selepas itu mereka mendapat unta yang banyak sebagai ghanimah[4], bahagian mereka masing-masing adalah dua belas ekor unta atau[5] sebelas ekor unta dan mereka diberikan sebagai nafal seekor unta setiap orang.

3291 – و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ  ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ  أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ سَرِيَّةً قِبَلَ نَجْدٍ وَفِيهِمْ ابْنُ عُمَرَ وَأَنَّ سُهْمَانَهُمْ بَلَغَتْ اثْنَيْ عَشَرَ بَعِيرًا وَنُفِّلُوا سِوَى ذَلِكَ بَعِيرًا فَلَمْ يُغَيِّرْهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Qutaibah bin Sai’d telah meriwayatkan kepada kami, katanya: Laits telah meriwayatkan kepada kami ح [6] Muhammad bin Rumh telah meriwayatkan kepada kami, katanya: Laits telah menceritakan kepada kami daripada Nafi’ daripada Ibnu Umar bahawa Rasulullah s.a.w. telah menhantarkan satu pasukan ke arah Najd. Salah seorang yang ikut serta dalam pasukan itu ialah Ibnu Umar dan bahagian daripada harta ghanimah untuk mereka sampai kepada dua belas ekor unta dan diberikan sebagai nafal selain daripada dua belas ekor unta tadi seekor unta (untuk setiap orang), Rasulullah s.a.w. tidak mengubahnya.

3292 – و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ وَعَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ  بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً إِلَى نَجْدٍ فَخَرَجْتُ فِيهَا فَأَصَبْنَا إِبِلًا وَغَنَمًا فَبَلَغَتْ سُهْمَانُنَا اثْنَيْ عَشَرَ بَعِيرًا اثْنَيْ عَشَرَ بَعِيرًا وَنَفَّلَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعِيرًا بَعِيرًا

Abu Bakr bin Abi Syaibah telah meriwayatkan kepada kami, katanya: Ali bin Mushir dan Abd Rahim bin Sulaiman telah meriwayatkan kepada kami daripada Nafi’ daripada Ibnu Umar, beliau berkata: “Rasulullah s.a.w. telah mengantar satu pasukan tentera ke arah Najd, aku antara orang yang keluar dalam pasukan itu. Kami telah mendapat unta dan kambing. Bahagian-bahagian kami telah sampai kepada dua belas ekor untuk setiap orang dan Rasulullah s.a.w. memberikan kami seekor untuk setiap orang orang sebagai nafal.”

و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ الْقَطَّانُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ و حَدَّثَنَاه أَبُو الرَّبِيعِ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ قَالَ كَتَبْتُ إِلَى نَافِعٍ أَسْأَلُهُ عَنْ النَّفَلِ فَكَتَبَ إِلَيَّ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ كَانَ فِي سَرِيَّةٍ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي مُوسَى ح و حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِهِمْ

Zuhair bin Harb dan Muhammad bin al-Mutsanna telah meriwayatkan kepada kami, mereka berdua berkata: Yahya iaitu al-Qatthan telah meriwayatkan kepada kami daripada Ubaidillah dengan isnad ini dan Abu al-Rabi’ dan Abu Kamil telah meriwayatkan kepada kami, mereka berdua berkata: Hammad telah meriwayatkan kepada kami daripada Ayyub ح  dan Ibnu al-Mutsanna telah meriwayatkan kepada kami, katanya:  Ibnu Abi ‘Adiy telah meriwayatkan kepada kami daripada Ibnu ‘Aun, beliau berkata: Saya menulis kepada Nafi’ untuk bertanya tentang nafal. Selepas itu beliau membalas surat saya menyatakan bahawa Ibnu Umar pernah menyertai satu pasukan tentera ح dan Ibnu Rafi’ telah meriwayatkan kepada kami, katanya:  ‘Abd al-Razzaq telah telah meriwayatkan kepada kami, katanya: Ibnu Juraij telah menceritakan kepada kami, katanya: Musa telah menceritakan kepada saya ح dan Harun bin Su`aid al-Aili telah meriwayatkan kepada kami, katanya:  Ibnu Wahb telah meriwayatkan kepada kami, katanya:  Usamah bin Zaid telah menceritakan kepada saya, semua mereka meriwayatkannya daripada Nafi’ dengan isnad ini semakna dengan hadits mereka.

3293 – و حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَاللَّفْظُ لِسُرَيْجٍ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ عَنْ يُونُسَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ  نَفَّلَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَفَلًا سِوَى نَصِيبِنَا مِنْ الْخُمْسِ فَأَصَابَنِي شَارِفٌ وَالشَّارِفُ الْمُسِنُّ الْكَبِيرُ

Suraij bin Yunus dan Amar al-Naqid telah meriwayatkan kepada kami dan lafaz adalah melalui Suraij, mereka berdua berkata: Abdullah bin Rajaa’ daripada Yunus daripada al-Zuhri daripada Salim daripada ayahnya[7], beliau berkata: “Rasulullah s.a.w. telah memberikan kemai sebagai nafal selain daripada habuan yang kami perolehi dari khumus. Saya mendapat unta yang sudah berumur.”

و حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ  ح  و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ بَلَغَنِي عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ نَفَّلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ رَجَاءٍ

Hannaad bin al-Surriy telah meriwayatkan kepada kami, katanya: Ibnu al-Mubarak telah meriwayatkan kepada kami ح dan Harmalah bin Yahya telah meriwayatkan kepada saya, katanya: Ibnu Wahb telah menceritakan kepada kami, kedua-duanya meriwayatkan daripada Yunus daripada Ibnu Syihab, beliau berkata: telah sampai[8] kepada saya hadits daripada Ibnu Umar, beliau berkata: “Rasulullah s.a.w. telah menhantar sepasukan tentera..” semakna dengan hadits Ibnu Rajaa`.

3294 – و حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ جَدِّي قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ  أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ كَانَ يُنَفِّلُ بَعْضَ مَنْ يَبْعَثُ مِنْ السَّرَايَا لِأَنْفُسِهِمْ خَاصَّةً سِوَى قَسْمِ عَامَّةِ الْجَيْشِ وَالْخُمْسُ فِي ذَلِكَ وَاجِبٌ كُلِّهِ

Abdul Malik bin Syu`aib bin al-Laits telah meriwayatkan kepada kami, katanya: Ayahku telah meriwayatkan kepadaku daripada datukku, beliau berkata: Uqail bin Khalid daripada Ibnu Syihab daripada Salim daripada Abdillah bahawa Rasulullah s.a.w. selalu memberikan nafal kepada sebahagian orang yang diutusnya untuk ikut serta dalam pasukan-pasukan tentera untuk diri mereka sahaja selain daripada pembahagian yang Baginda berikan kepada tentera yang lain. Khumus adalah sesuatu yang wajib dalam pembahagian itu.

[1] Ada beberapa makna Anfaal:

  1. Ghanimah itu sendiri iaitu harta rampasan perang.

  2. Di ambil sedikit daripada khumus sebagai pendorong atau saguhati dan pembangkit semangat tetapi terpulang kepada Rasulullah s.a.w. sebagai pemerintah dan bukan sebagai suatu kemestian.

[2] Khumus: Satu perlima daripada harta rampasan perang.

[3] Imam Muslim menyebutkan empat ayat ini dalam Kitab al-Fadail, iaitu:

  1. Ayat tentang buat baik kepada ibubapa.

  2. Ayat pengharaman arak.

  • Ayat {Dan janganlah Engkau usir orang-orang yang beribadat dan berdoa kepada Tuhan mereka}

  1. Ayat Anfaal – (Sahih Muslim Bisyarhi al-Nawawi. Jld 6 ms.300)

[4] Harta rampasan perang.

[5] Ini syak perawi.

[6] Tahwil sanad

[7] Ibnu Umar

[8] Riwayat secara Balagh iaitu Ibnu Syihab tidak meriwayatkan sendiri daripada Ibnu Umar.

Check Also

Sahih al-Bukhari – Syarah Hadith – Kitab Azan – Sesi 1- Bab Permulaan Azan

Sahih al-Bukhari – Syarah Hadith – Kitab Azan – Sesi 1- 22 Okt 2016   …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *